Mijn avontuur als fotomodel

Ik was nog geen 3 maanden oud, toen mijn baas werd gebeld door een Castingbureau, met de vraag of wij mee wilden werken aan een reclame fotoshoot voor een groot diervoedermerk. Mijn baas twijfelde geen moment en zei gelijk ja. Deze mevrouw van het Castingbureau zou later weer contact met ons opnemen over het hoe of wat.

Het enige wat ons bekend was, was het feit dat het in de tweede week van september( 2004) zou plaatsvinden ergens op een lokatie in Amsterdam. Een week later kwam er een telefoontje van het Castingbureau dat het allemaal niet door zou gaan, omdat de opdrachtgever een ander ras had uitgekozen. Voor mij was het een teleurstelling, of het voor mijn baasjes ook zo was weet ik niet.Een week verstreek en weer werd er gebeld door het Castingbureau. Ditmaal met een zeer plezierige mededeling.

De opdrachtgever(EUKANUBA) was toch overstag gegaan en wilde toch mijn rassoort, de BullMastiff, als model voor zijn reclamecampagne. En ik was de uitverkorene, tesamen met een broertje van mij, genaamd DieSeL, die inmiddels al twee weken bij zijn nieuwe baas was gaan wonen. De verrassing werd nog groter toen werd medegedeeld dat het niet in Nederland zou gebeuren, maar in Tarifa, het zuidelijkste puntje van Spanje. Mijn baasje zag het helemaal zitten, want die mocht ook mee. Het baasje van mijn broertje mocht ook mee. De baasjes moesten toen van alles regelen met hun bazen. Ook moest er nog wat papierwerk geregeld worden bij de dierenarts. Het was wel kort dag want de definitieve beslissing dat alles doorging, kwam op woensdagmiddag 22-09-04 en we zouden zondag de 26e al naar Spanje vertrekken.

Mijn baasje heeft toen een transportbench op moeten halen bij die aardige dame, genaamd Tineke,van het Castingbureau, want ik en mijn broertje DieSeL, mochten niet bij de baasjes zitten. Wij moesten onder in het vrachtruim de reis volbrengen. Op zondagochtend de 26e september om 04.00 uur, kwam mijn broertje, tesamen met zijn baas, ons ophalen. Mijn broertje ging bij mij in de bench en met zijn vieren gingen wij naar Schiphol. Daar troffen wij Tineke en tesamen gingen wij inchecken. De transportbench werd op een kar gezet. Wij kregen nog wat te eten en te drinken en namen toen afscheid van onze baasjes. Wij zouden elkaar weer treffen op het vliegveld van Malaga. Wij werden toen door een alleraardigste meneer vervoerd naar het vliegtuig, alwaar wij in een verwarmd ruim, onder de cockpit,werden geplaatst. Het vliegtuig steeg om 08.00 op. Het was wel een rare gewaarwording voor ons, mede omdat bij ons alles donker was.

Om 10.15 uur landde het vliegtuig op Malaga. Daar werden wij door Spaans sprekende heren weer uit het vliegtuig gehaald. Tesamen met de koffers werden wij vervoerd naar de aankomsthal. Wij werden op een band gezet en even later zagen wij onze baasjes weer terug. Zij waren weer blij ons te zien. Buiten de aankomsthal werden wij opgewacht door een leuke Spaanse dame, die ons chauffeuse bleek te zijn. Wij moesten toen nog 2 uur met de auto. Gelukkig had deze grote auto airco, want het wat toch wel 29 graden buiten. Na onderweg nog een pitstop te hebben gemaakt, want ik en mijn broertje moesten toch nodig, kwamen we om ongeveer 13.oo uur aan bij het hotel. Het waren allemaal bungalows. Ik en mijn baas kregen bungalow nr. 11 toegewezen en mijn broertje en zijn baas verbleven in nr. 1. Hemelsbreed zat er ongeveer 75 meter tussen onze huisjes. Het was een leuk huisje, met een heerlijke koele stenen vloer. Mijn baasje zorgde ervoor dat ik werd voorzien van een natje en een droogje. Ik was zo moe van de reis dat ik een tukkie ging doen en mijn baas ging lunchen en tegelijkertijd kennismaken met de overige mensen die ook meewerkten aan deze fotoshoot. Het bleek dat de fotograaf, Johannes, uit Duitsland kwam. Verder was er iemand uit Amerika en was er nog een Spaanse meneer.

Om ongeveer 18.00 uur werden wij gewekt en vertrokken wij naar het strand van Tarifa, om daar de eerste foto's te maken. In het begin waren wij wat onwennig, maar na verloop van tijd waren wij aardig gewend en wisten wij precies wat zij van ons verlangden. Ongeveer na elke 10 tot 15 minuten wisselden ik en mijn broertje van plek. Dan hij weer en dan ik weer. Ja, wij zijn nog jong, dus wij konden niet zolang de concentratie bewaren. Na ongeveer een uur waren wij klaar en gingen wij weer terug naar onze bungalows. Wederom werden wij voorzien van een natje en een droogje. De crew en onze baasjes gingen toen dineren. 's Avonds werden wij nog even uitgelaten en gingen we lekker pitten, het was toch wel een vermoeiende dag.

Volgende ochtend weer vroeg uit de veren, ongeveer 07.00 uur. Even naar buiten om te pie... en te poe... Om ongeveer 08.45 uur gingen wij weer naar het strand om weer een serie foto's te maken. Op het strand aangekomen, moesten we nog even wachten, omdat het licht nog niet goed was. Vonden wij niet erg. De temperatuur was toen al prima. Om ongeveer 09.30 uur begon de fotoshoot. Na ongeveer een uur was het weer voorbij en gingen wij weer terug. Wij kregen complimenten van de crew, wij hadden het goed gedaan. Vol trots storte ik mij weer op mijn voer- en drinkbak om daarna een siesta te houden. De baasjes gingen lekker in de zon liggen om daarna weer te gaan lunchen.

Achter in de middag, om ongeveer 17.00 uur, gingen wij wederom naar het strand, om een laatste fotoserie te doen. Deze laatste serie duurde ook ongeveer een uur. Wij waren tevreden en voldaan na ons harde werken. De crew was ook zeer tevreden en spraken lovende woorden over mij en mijn broertje. Voldaan keerden wij terug naar onze bungalows. Onze baasjes gingen wat drinken op het terras en wij gingen wat slapen.

De volgende ochtend was het vroeg dag. Wij moesten om 09.00 uur weer op het vliegveld van Malaga zijn, om in te checken voor de terugreis. Wij gingen om ongeveer 11.45 uur de lucht in om, ongeveer om 14.30 weer te landen op Schiphol. Nadat wij weer waren uitgeladen werden wij naar de ruimte gebracht waar allerlei bagagebanden waren en een heleboel mensen. Onze baasjes stonden al vol spanning op ons te wachten. Daar werd afscheid genomen van Tineke, die alles tot in de puntjes voor ons geregeld had. Wij zijn toen in de auto gegaan en naar huis gereden. Om ongeveer 16.15 uur was ik weer thuis in Almere. Mijn broertje en zijn baasje moesten toen nog 2,5 uur rijden naar Zuid-Limburg. Maar ook zij zijn goed aangkomen. Om het verhaal toch niet te lang te maken, moet ik toch even zeggen dat het een geweldige avontuur was.

Het resultaat mag er dan ook zijn: DE RECLAMEFOTO

Overige impressies

HOME